Ufam Bogu naprawdę na tyle, na ile potrafię Mu zaufać w ciemności. Kiedy wszystko rozumiem, widzę drogę i wiem, dokąd prowadzi, ufność niewiele mnie kosztuje. Jej prawdziwa miara ujawnia się wtedy, gdy nie rozumiem, nie widzę rozwiązania, a mimo to trzymam się Boga, bo wiem, kim On jest. To, co dziś nazywam trudnością, może być […]

Największym problemem sługi z przypowieści nie było to, że miał dług, ale że chwilę po doświadczeniu ogromnego miłosierdzia żył tak, jakby nic się nie wydarzyło. Jeśli zapominam, ile Bóg mi przebaczył, krzywda wyrządzona przez drugiego człowieka zaczyna rosnąć w moich oczach. Pamięć o otrzymanej łasce przywraca właściwe proporcje. Bóg może dopuścić, żeby jakaś nasza „Jerozolima” […]

Ważne nie jest tylko to czy wierzę w Boga, ale to czy Bóg rozpoznaje w moim życiu coś, pod czym może się podpisać? Ezechiel widzi znak na czole tych, którzy należą do Boga; Ewangelia prowadzi nas dalej — ostatecznie nie ocala nas doskonałość naszego życia, lecz Chrystus, który bierze nas za swoich i oczyszcza własną […]

Ubóstwo to nie tylko rezygnacja z posiadania. Czasem jest nim zgoda, że nie dostałem takiej historii, takiego początku i takich warunków, jakie chciałbym mieć — a mimo to Chrystus mi wystarczy. Nie możesz wrócić do swojej przeszłości, ale Chrystus może. Jego łaska dociera również tam, gdzie ty masz dostęp już tylko przez wspomnienia. Bóg nie […]

Czy św. Klara jest lepsza niż św. Franciszek? Są w naszym życiu osoby, miejsca i chwile, które stają się naszą „Klarą” — jasnym przypomnieniem, że Bóg naprawdę działał i nadal działa. Trwanie przy Jezusie nie zawsze oznacza, że chce nam się przy Nim być. Czasem największym wyznaniem miłości jest właśnie pozostanie wtedy, kiedy serce podsuwa […]

Pan Bóg jest większy niż nasze myślenie. I to otwiera przed nami tę perspektywę wiary, żeby ufać Mu ze względu na to, kim On jest, a nie ze względu na to, co wydaje nam się możliwe. Franciszkańska homilia: Bóg większy niż niemożliwe (ślimak wśród tłumu) o. Mateusz Stachowski (Gdańsk) – święto św. Wawrzyńca – 10 […]

To, że nie potrafisz rozpoznać śladów Boga, nie znaczy, że On nie przeszedł przez tę część twojego życia: Jezus idący po wodzie nie zostawia śladów. Największym problemem Piotra nie były fale, noc ani przeciwny wiatr, ale chwila, w której przestał brać pod uwagę obecność Jezusa. Franciszkańska homilia: Dlaczego tak naprawdę zwątpiłem? o. Mateusz Stachowski (Białystok) […]

Modlitwa nie kończy się wtedy, gdy wypowiemy swoją prośbę; być może właśnie wtedy dopiero się zaczyna — gdy pozostajemy i czekamy na odpowiedź Boga. Wierność człowieka rodzi się z odkrycia, że Bóg jest wierny: mogę trwać przy Jego słowie, ponieważ wiem, że On nie zmienia swoich obietnic. Łaska nie jest duchowym zapasem, który raz zdobyty […]

Najtrudniej oddać Jezusowi nie czas, wysiłek czy wyrzeczenia, ale własne „chcę” — to, co sam uważam za najlepsze dla siebie. Wiara zaczyna się tam, gdzie przestaję bronić swojego życia za wszelką cenę i pozwalam Chrystusowi powiedzieć mi, co naprawdę warto zachować. Jezus nie chce odebrać ci życia, ale zamienić je na swoje — na życie, […]

Bóg nie zawsze od razu wyjaśnia to, co czyni; czasem dopiero po latach odkrywamy, że wydarzenie, które nas przeraziło, było miejscem szczególnej łaski. To, co Jezus raz objawił twojemu sercu, nie traci mocy — możesz do tego wracać i na nowo czerpać siłę z otrzymanego daru. Wiara potrzebuje pamięci: kiedy przychodzą ciemności, trzeba wydobywać na […]

Milczenie Boga nie oznacza braku miłości; czasem właśnie wtedy Chrystus najgłębiej kształtuje serce i prowadzi wiarę ku dojrzałości. To, co dziś wygląda jak obojętność Boga, może być częścią większego działania, w którym uzdrawia On cierpiącego, przemienia proszącego i poucza tych, którzy patrzą. Franciszkańska homilia: Wiara, która się nie obraża o. Mateusz Stachowski (Białystok) – środa […]

Bóg mówi dziś przez Jeremiasza o surowej karze, którą zsyła. Pewnie wolelibyśmy posłuchać raczej o wielkim miłosierdziu Boga. Ale tu ukryta jest tajemnica: kiedy Bóg upomina lub zapowiada karę, zawsze do tego słowa dołączona jest droga powrotu, nawrócenia, ratunku. Odrzucając napomnienie odrzucimy tym samym miłosierdzie. Bóg nie mówi o naszym grzechu po to, by nas […]

Moim największym problemem nie jest brak odpowiedzi na wszystkie pytania, ale niebezpieczeństwo odrzucenia Chrystusa tylko dlatego, że Jego działanie nie mieści się w granicach moich wyobrażeń. Franciszkańska homilia: Byli Nim zgorszeni o. Mateusz Stachowski (Gdańsk) – piątek XVII tygodnia zwykłego – 31 VII 2026 Liturgia Słowa: (Jr 26, 1-9) Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, […]

Moją nadzieją nie jest to, że mogę się zmienić na lepsze według swojego planu, bo tego nie potrafię; moją nadzieją jest to, że jestem w rękach Boga, który nie przestał mnie kształtować i czyni ze mnie naczynie, które chce wypełnić łaską. Franciszkańska homilia: W rękach Boga o. Mateusz Stachowski (Gdańsk) – czwartek XVII tygodnia zwykłego […]

Zanim Jezus otworzył grób Łazarza, otworzył serce Marty. Cud zawsze zaczyna się od serca, które odważy się zaufać Bogu. Franciszkańska homilia: Kamień na grobie serca (Marta) o. Mateusz Stachowski (Poznań) – wspomnienie św. Marty, Marii i Łazarza (kazanie pogrzebowe) – 29 VII 2026